Brzydki zapach ciała mimo prysznica? Sprawdź, co jesz
Czosnek daje o sobie znać w pocie nawet przez 24 godziny. Problem w tym, że jego zapach płynie prosto z krwi, a tam mydło nie dociera.
Czosnek zjedzony na kolację daje o sobie znać w pocie i oddechu nawet przez 24 godziny. Prawda jest taka, że zapach czosnku i alkoholu płynie od środka, prosto z krwi, a tam mydło nie dociera. Naukowcy z Czech i Australii zbadali też wpływ mięsa na zapach potu i doszli do zupełnie różnych wniosków. Trzeba brać pod uwagę też fakt, że niektóre zapachy to sygnalizacja choroby, a nie skutek jadłospisu. Dowiedzmy się, skąd bierze się woń potu, jak czosnek i napoje alkoholowe wydostają się przez skórę, jakie wyniki dały badania nad mięsem i warzywami, a także kiedy pora iść do lekarza.
Skąd bierze się zapach potu
Pot z gruczołów ekrynowych, których jest najwięcej, to w dużej mierze woda i sól, więc prawie nie pachnie. Za zapach odpowiadają gruczoły apokrynowe pod pachami i w pachwinach, ale ich świeża wydzielina też jest bezwonna. Brzydki zapach ma miejsce dopiero wtedy, gdy rozkładają tą wydzielinę bakterie ze skóry, głównie gronkowce i maczugowce. Robią z niej tioalkohole, czyli związki siarki pachnące jak cebula, a także lotne kwasy, które pachną jak kmin rzymski. Z takim zapachem prysznic radzi sobie bardzo dobrze, bo mydło zmywa pot i na jakiś czas zmniejsza liczbę bakterii.
Czosnek, cebula i alkohol, czyli zapach płynący prosto z krwi
Czosnek i cebula to warzywa z dużą ilością związków siarki, które po posiłku przechodzą z jelit do krwi. W przypadku czosnku najdłużej krąży we krwi siarczek allilowo-metylowy, który organizm wydala z potem, moczem i oddechem nawet przez 24 godziny. Prysznic nie usuwa więc zapachu czosnku na dobre, bo mydło zmywa tylko to, co jest na skórze, a skóra wydziela na bieżąco zapachy prosto z krwi. Z alkoholem jest podobnie, bo choć organizm rozkłada około 94-98% wypitej porcji, to pozostałe 2-6% opuszcza organizm bez zmian tą samą drogą co związki siarki. Przed ważnym spotkaniem czosnek najlepiej zjeść co najmniej dobę wcześniej.
Co badania mówią o mięsie, warzywach i zapachu potu
W czeskim badaniu 17 mężczyzn jadło przez 2 tygodnie czerwone mięso, a w innym terminie przez 2 tygodnie było na diecie bez niego. Próbki potu spod pach wąchało 30 kobiet, które uznały zapach po diecie bez mięsa za przyjemniejszy i mniej intensywny. Z kolei w australijskim badaniu z udziałem 43 mężczyzn przyjemniejszy, bardziej kwiatowy i owocowy pot mieli ci, którzy jedli więcej warzyw i owoców. Słabiej wypadła dieta z dużą ilością węglowodanów, a mięso miało dobry wynik, czyli odwrotny niż ten w Czechach. Z racji tego, że były to małe badania, brakuje solidnych dowodów na to, że rezygnacja z mięsa poprawia zapach ciała.
Kiedy zapach ciała to sprawa dla lekarza
Zapach zgniłej ryby w pocie, oddechu i moczu to objaw trimetyloaminurii, czyli rzadkiej choroby, przy której organizm nie przerabia trimetyloaminy na bezwonny związek. Trimetyloamina wytwarza się w jelitach, gdy bakterie rozkładają składniki niektórych pokarmów, dlatego po zjedzeniu ryb morskich, owoców morza, jajek, fasoli czy wątróbki nieprzyjemny zapach może przybierać na sile. Dietę przy tej chorobie najlepiej ustalić z dietetykiem. Owocowy zapach oddechu przypominający aceton, częste oddawanie moczu i bardzo wysoki poziom cukru we krwi u osoby z cukrzycą to objawy, które mogą świadczyć o kwasicy ketonowej, szczególnie gdy poziom cukru we krwi jest wysoki. W takiej sytuacji potrzebna jest natychmiastowa pomoc medyczna. Zapach przypominający amoniak lub wybielacz zdarza się przy niewydolności nerek, natomiast przy poważnych chorobach wątroby oddech może mieć słodkawą, stęchłą woń. Każda nagła zmiana zapachu ciała lub pocenia się bez jasnej przyczyny to powód do wizyty u lekarza.
Jedzenie to ważny, ale nie jedyny czynnik zapachu ciała, a prysznic nie zawsze zdoła rozwiązać ten problem. Jeśli ktoś mimo regularnego mycia się czuje od siebie czosnek lub alkohol, dobrze jest przejrzeć to, co jadł i pił poprzedniego dnia. Z niepokojącym zapachem bez związku z jedzeniem należy udać się do lekarza.
